Web Analytics Made Easy - Statcounter

شرکت انتوس فارماکیوتیکالز با ارائه نانوذرات مهندسی شده تلاش دارد تا محدودیت‌های موجود در مسیر تحویل دارو با کمک حامل‌ها را رفع کند.

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، شرکت انتوس فارماکیوتیکالز با ارائه نانوذرات مهندسی شده تلاش دارد تا محدودیت‌های موجود در مسیر تحویل دارو با کمک حامل‌ها را رفع کند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!



در تولید ترکیبات زیست‌دارویی، رهایش مواد دارویی یک عامل مهم برای دستیابی به اثر درمانی موفق است. با توجه به این نکته، مکانیسم تحویل نیاز به پیش‌بینی دارد. از جمله سیستم‌های نوآورانه تحویل دارو که امروزه در حال توسعه هستند، نانوذرات بسیار موثر و امیدوارکننده بوده است.

توسعه نانوذرات در سال‌های اخیر به طیف وسیعی از کاربرد‌های بالینی گسترش یافته است. نانوذرات برای پرداختن به محدودیت‌های ارائه شده توسط روش‌های درمانی و همچنین غلبه بر موانع بیولوژیکی ایجاد شده‌اند. کار در توسعه نانوذرات بر روش‌هایی برای بهینه‌سازی سیستم‌های تحویل دارو متمرکز شده است.

جان لوئیس، مدیرعامل شرکت انتوس فارماکیوتیکالز (ENTOS Pharmaceuticals) می‌گوید: «رهایش ایمن و مؤثر محموله درمانی به بافت هدف با دوز بالینی مناسب برای تولید دارو‌های موفق صرف نظر از مسیر تجویز بسیار مهم است. مهندسی نانوذرات باید هدفمند باشد و براساس خصوصیات فیزیکی و بیوشیمیایی محموله طراحی شود. اندازه بار و توانایی تحمل اصلاح شیمیایی تا حد زیادی بر نوع نانوذرات مورد استفاده در یک برنامه توسعه دارو تأثیر می‌گذارد.»

لوئیس اظهار داشت: «علاوه بر این، پیچیدگی و هزینه تولید نیز باید هنگام تهیه روش‌های درمانی جدید در نظر گرفته شود. برای به حداکثر رساندن موفقیت بالینی و تجاری، همه این عوامل باید در شروع فرآیند تولید دارو در نظر گرفته شوند.»

لوئیس توضیح می‌دهد که بزرگترین مزایا و چالش‌های استفاده از نانوذرات به همراه طراحی یک سیستم تحویل نانوذرات وجود دارد که می‌تواند یک مولکول را با خیال راحت و کارآمد به بافت هدف مناسب تحویل دهد. علاوه بر این، طراحی نانوذراتی که نیازی به تولید پیچیده یا پرهزینه ندارند، چالش برانگیز است.»

لوئیس خاطرنشان می‌کند: «به‌عنوان مثال، بردار‌های ویروسی سلول‌های هدف را با راندمان بالا انتقال می‌دهند، اما فقط می‌توانند برای تحویل DNA استفاده شوند، محدودیت ظرفیت بار داشته، می‌توانند هزینه زیادی ایجاد کنند و به دلیل ایمنی‌زایی نمی‌توان برای دوز‌های مکرر از آن‌ها استفاده کرد.»

در حال حاضر نانوذرات لیپیدی که به بازار عرضه شده‌اند نیز محدودیت‌هایی دارند، لوئیس می‌افزاید: «توزیع بیولوژیکی ضعیف به‌ویژه در دوز‌های بالا و عدم کاربرد برای ارائه DNA از جمله محدودیت‌های این فناوری است. برای پرداختن به چنین محدودیت‌هایی، انتوس فارماکیوتیکالز پلتفرم فناوری ایجاد کرده است که پروتئین‌های فیوژن ریز را با لیپید‌ها به خوبی تحمل می‌کند. رویکرد این شرکت بهترین ویژگی‌های بردار‌های ویروسی و نانوذرات لیپیدی را برای ارائه فناوری‌های RNA، DNA یا ویرایش ژن ارائه می‌دهد.»

منبع: خبرگزاری دانشجو

کلیدواژه: نانو مواد تحول انرژی دارو تحویل دارو

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت snn.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «خبرگزاری دانشجو» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۸۶۵۵۶۶۲ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

ساخت پلاستیک زنده‌ای که خود را تخریب می‌کند

به گزارش خبرگزاری علم و فناوری آنا به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، آلودگی پلاستیکی تهدید بزرگی برای محیط زیست و حیات وحش محسوب می‌شود. همانطور که تلاش می‌کنیم مشکل را بهتر درک کرده و برای کاهش وابستگی خود به پلاستیک راه حل‌هایی بیابیم، دانشمندان نیز در حال مقابله با این ماده در ابتدایی‌ترین ساختار آن هستند.

اکنون گروهی از پژوهشگران به سرپرستی محققان دانشکده مهندسی و تحقیقات مواد دانشگاه سن دیگو (MRSEC) با موفقیت پلاستیک زنده‌ای را مهندسی کردند که قابلیت کمپوست شدن دارد.

پلی اورتان ترموپلاستیک، به عنوان یک نوع پلاستیک، جای پای محکمی در زندگی روزمره ما دارد. از نظر تجاری، صنایع از آن در تولید کفش، پادری ها، کوسن‌ها و فوم حافظه دار استفاده می‌کنند.

این دانشمندان می‌گویند: زمانی که این پلاستیک با هاگ باکتری از نوع «باسیلوس سابتلیس» پر شد، دیدیم وقتی پلی اورتان در پایان چرخه زندگی خود در معرض مواد مغذی موجود در کمپوست قرار می‌گیرد، شروع به تجزیه می‌کند. این خاصیت ذاتی این باکتری‌ها است.

برخی از باکتری‌ها قادر به ایجاد هاگ هستند، هاگ یا اسپور مرحله استراحت مقاومت در باکتری‌ها است. هاگ‌ها می‌توانند در شرایط نامساعد که باکتری‌ها قادر به تحمل آن نیستند، مانند حرارت، سرما، خشکی، مواد شیمیایی، تشعشعات و ... زنده بمانند. هر باکتری فقط یک هاگ می‌سازد و از هر هاگ یک باکتری بوجود می‌آید. هاگ ممکن است کروی یا بیضی باشد و اندازه آن بین ۴ تا ۲ میکرون است.

آنها در این پژوهش، توانایی سویه‌های محدودی از باکتری‌ها را در استفاده از پلی اورتان ترموپلاستیک‌ها به عنوان تنها منبع کربن مورد ارزیابی قرار داده و سپس منبعی که بهترین رشد را داشت برگزیدند.

مهندسی پلاستیک زیست تخریب پذیر

محققان هاگ‌های باکتری و گلوله‌های پلاستیکی را در یک اکسترودر پلاستیکی ریختند و آنها را در دمای ۱۳۵ درجه سانتیگراد مخلوط کردند. سپس نوار‌های پلاستیکی معمولی از آن ساختند.

هاگ‌ها به عنوان یک حالت خفته باکتری و به دلیل برخورداری از یک سپر محافظتی، می‌توانند در شرایط سخت مقاومت کنند، با این حال، این محققان یک قدم فراتر رفتند تا آنها را به گونه‌ای مهندسی کنند که در برابر دما‌های بالا انعطاف پذیر و مقاوم باشند.

این شیوه که تکامل آزمایشگاهی تطبیقی نام دارد شامل رشد هاگ ها، قرار دادن شان در دمای زیاد برای دوره‌های زمانی طولانی و امکان جهش طبیعی برای آنها می‌شود.

دانشمندان پس از تکرار چندین باره این فرآیند، با موفقیت گونه کاملی از این هاگ‌های باکتریایی را زیست مهندسی کردند. وقتی این هاگ‌ها دوباره در محیط کشت فعال می‌شوند، شروع به تجزیه پلاستیک می‌کنند.

بیدار شدن هاگ‌ها در محیط کمپوست 

آنها این پلاستیک زیست تخریب پذیر را در «محیط‌های کمپوست فعال و استریل میکروبی» تحت شرایط ایده آل ۳۷ درجه سانتیگراد با رطوبت ۴۴ تا ۵۵ درصد آزمایش کردند. هاگ‌ها در داخل این نوار‌های پلاستیکی دوباره جوانه زدند و ظرف پنج ماه ۹۰ درصد پلاستیک را تجزیه کردند.

اگر صنعت پلاستیک بخواهد به استفاده از پلاستیک ادامه دهد و اگر وابستگی ما به این مواد همین قدر زیاد باقی بماند، با تولید پلاستیک زیست تخریب پذیر می‌توان ضایعات را در مدت زمان بسیار کوتاهی از بین برد.

مجریان این طرح می‌گویند: آنچه قابل توجه است این است که این ماده جدید حتی بدون حضور میکروب‌های اضافی تجزیه می‌شود و بیشتر این پلاستیک‌ها احتمالا کارشان به محیط‌های کمپوست غنی از میکروب‌ها نخواهید کشید؛ بنابراین این توانایی خود تخریبی در محیطی عاری از میکروب باعث می‌شود فناوری ما همه کاره‌تر شود. این پلاستیک حتی برای تجزیه زیستی به شرایط مطلوب نیاز ندارد.

نتایج این تحقیقات در نشریه Nature Communications منتشر شده است.

انتهای پیام/

دیگر خبرها

  • باکتری‌ها برای ما رشته سیم رسانا می‌سازند
  • سازمان نظام مهندسی بازوی تخصصی راه وشهرسازی آذربایجان غربی
  • سیره امام صادق (ع) برای روزگار فعلی ما پند‌های مهم دارد
  • ساخت پلاستیک زنده‌ای که خود را تخریب و تجزیه می‌کند
  • ساخت پلاستیک زنده‌ای که خود را تخریب می‌کند
  • مارکو روزه: هدایت بایرن مونیخ؟ آن‌ها بدون مارکو روزه هم می‌توانند اوضاع فعلی را پشت سر بگذارند
  • میزگرد بهره وری در حمل و نقل ریلی
  • رالف رانگنیک پیشنهاد بایرن مونیخ را رد کرد
  • معاون پارلمانی رئیسی: از مجلس آینده انتظار داریم همکاری خوبی با دولت داشته باشد؛ البته ما از مجلس فعلی هم راضی هستیم
  • رانگنیک پیشنهاد سرمربیگری بایرن مونیخ را رد کرد